VITAALLOOP

'Schoenen aan, deur achter je dicht en  gaan!'



Nieuwsbrief


Ontdekkingsreis op Schiermonnikoog


20 juni 2022, Nieuwegein

Deze maand heb ik gewandeld op Schier.  Een eiland waar je eindeloos kunt dwalen maar niet kunt verdwalen. Het eiland heeft mij verrast met zijn verscheidenheid aan landschappen. Je hebt er natuurlijk de duinen en het strand maar ook het bos en vergezichten over de kwelders en het wad.  

Al vroeg wakker gemaakt door een voor mij, als niet ervaren vogelkenner, onbekende  luide vogelroep. Waarschijnlijk heeft hij, of zij, de avond ervoor in de vensterbank gezeten toen ik me voornam om de volgende ochtend vroeg op pad te gaan.

Om zes uur sta ik buiten voor het eerste deel van mijn wandeling. Omdat we pas vanaf 8.30 uur aan het ontbijt kunnen en ik dan wel laat aan de wandeling kan beginnen heb ik de wandeling in tweeën geknipt. Voor het ontbijt langs de Westerplas in een rondje van 10 kilometer en 16 kilometer voor de rest van de dag.
Met de opkomende zon links naast mij loop ik richting de Westerplas.

Schiermonnikoog heeft veel aandacht voor de biodiversiteit. Een van de maatregelen die daarbij hoort is het beperkt maaien van de grasstroken en in elk geval het weiland langs de Reeweg. Insecten en vogels krijgen daardoor meer leefruimte. Hier zie ik een vlucht zwaluwen al dansend laag over het weiland vliegen. Wist je trouwens dat laag vliegende zwaluwen regen voorspellen? Prachtig om dit al zo vroeg bij opgaande zon mee te maken. 

Bij de Westerplas zie ik de lepelaars op een grote afstand in het water staan. Sommige zie ik al wroetend in de Westerplas op zoek naar eten. Wist je dat in hun lepelvormige snavel een concentratie van zenuwbanen zit om daarmee hun eten te kunnen zoeken?

Ik had een route voor mezelf gemaakt maar ik zie nu zulke uitdagende doorgangen in het duin dat ik die niet kan overslaan om te ontdekken waar die uitkomen. En gelukkig maar want daardoor heb ik een mooi deel van het wad kunnen zien achter het duin. Wat een geweldig uitzicht zowel over het wad als naar de duinen en zijn wilde begroeiing. Af en toe staat mijn wandelpad over de volle breedte vol met water. Mijn nieuwe schoenen hebben hun nut wel bewezen, geen natte voeten!


In de verte zie ik de vissersboten voorbijkomen met hun netten aan weerszijde op zoek naar vis. Hoelang zullen zij dit nog kunnen doen nu er mogelijk naar gas geboord gaat worden in dit unieke natuurgebied. Heel in de verte zie ik al een (mogelijk) eerste booreiland staan.

Op één hardloper na ben ik helemaal alleen op dit unieke brede strand. Schiermonnikoog  heeft het breedste strand van alle Waddeneilanden. Genietend van de omgeving en de rust kom ik na zo’n zeven kilometer aan bij  strandpaviljoen De Marlijn en loop ik het strand af en het duingebied in.
Nu moet ik toch wel even de vaart er in zetten want ik zou om half negen aan het ontbijt zijn.


Na een authentiek ontbijtje  op ons logeeradres ben ik rond half tien weer vertrokken voor het tweede deel van mijn wandeling. Deze keer richting de oostkant. De dag ervoor had ik van een kenner het advies gekregen om toch vooral aan de oostkant de kwelders te doorkruisen. Voordat het zover is wil ik eerst langs Vredenhof. Dit is een kleine begraafplaats dat in 1917 is gesticht voor de drenkelingen die op het strand aanspoelden. Daarvoor werden de drenkelingen begraven in de duinen. Hier liggen ook een aantal soldaten uit de tweede wereldoorlog en zelfs nog uit de 1 e W.O. die in Duinkerken zijn omgekomen en hier aan land zijn gespoeld.


Is de wandeling voor het ontbijt  nog onder een zich opdringend zonnetje, het tweede deel begint onder een dicht wolkendek met lichte regen. Dit laatste komt de hele wandeling af en toe terug.  De zwaluwen hadden me al gewaarschuwd die ochtend!

Onderweg naar de oostkant kom ik weinig wandelaars tegen maar wel, met enige  regelmaat, dezelfde fietsers. Mij herkennen ze ook blijkbaar. Een echtpaar dat 30 meter uit elkaar fietst schreeuwt naar elkaar “daar heb je die man met die pet weer”! Mijn Basque een pet noemen, barbaren! Als ik naar dit echtpaar kijk word ik (opnieuw) geconfronteerd met mijn nieuwe doelgroep, of is ’t ie al niet meer zo nieuw, de pensionado’s. Ik ontkom er niet aan en ik kijk ook steeds meer uit naar 31 december 2022.
 
Na een stevige wandeling kom ik uit bij de Kobbeduinen en zie de kwelder voor mij liggen. Helaas ik mag er niet in! Maar vanaf de Kobbeduinen heb ik wel een mooi overzicht over de kwelder.  Ik sta naast de kaap op Kobbeduinen. Een kaap is een dagmerk, een baken voor de scheepvaart. Vroeger werden hier vuurpotten in aangestoken om de schepen te begeleiden langs de kust. Het verhaal gaat dat de eilanders wel eens expres een vuurpot maakten op het strand waardoor schepen vastliepen en hun vracht verloren.
Deze dagmerken heb je in verschillende vormen en soms ook kleuren. Deze is van hout en heeft de vorm van een langgerekte smalle Pyramide.

Na enig speurwerk vind ik een wandelspoor langs de kwelder. Om  twee redenen de moeite waard om hier langs te lopen. Ik heb nog een mooi stuk van de kwelder kunnen zien en ik heb twee grutto’s in vogelvlucht gezien. Wat een geweldig mooie vogel is dat als je hem zo ziet en hoort. Hierbij denk ik aan het gedicht dat ik heb zien hangen bij één van de eilanders aan de buitenmuur:

ergens zingt een vogel
zijn zelf geschreven lied
de natuur is zijn theater
ik luister en geniet

Hierna weer “gewoon” over het fietspad richting de Veerweg. Voordat ik hier aan kom word ik onthaald door een aantal hevig “schreeuwende” scholeksters. Waarschijnlijk iets te dicht langs hun nest gelopen want ze bleven me achtervolgen om zeker te weten dat ik doorloop. Uitgekomen ter hoogte van de Haven wandel ik over de Veerweg, Heereweg en Kooipad dwars het eiland over. ik moet natuurlijk wel aan mijn kilometertjes komen.  Uiteindelijk kom ik uit op het Oosterstrand. Hier zie ik, net voordat ik het strand op loop, een uitdagend wandelpad voor de laatste kilometers.  Het pad is echter iets langer dan ik dacht en ook iets zwaarder om doorheen te wandelen. Het is een soort work-out.  Uiteindelijk, net als in de ochtend, bij strandpaviljoen Marlijn het strand af en even later sta ik voor het Bunkermuseum Schlei. Helaas gesloten vandaag maar de informatie borden vertellen me dat Schiermonnikoog een onderdeel is van de 6.000 km lange Atlantikwal. Deze bunker, de Seeburgerbunker, is gebruikt als centrale post en stond in verbinding met alle waarnemingssystemen op het eiland.

 
Hierna heb ik het laatste stukje gewandeld naar het centrum en een lekker biertje gedronken in de TOX bar.

Uiteindelijk heb ik deze dag meer gewandeld dan gepland, 31 km en dat was zeker de moeite waard. Een schitterend wandeleiland waar de gastvrije eilanders trots op mogen zijn!

Wil je me sponsoren voor deze wandeling doneer dan aan stichting Hartekind. Bedankt namens de kinderen.

Ja, ik doneer aan Stichting Hartekind!


Volgende maand een extra lange aflevering. Ik ga de Dutch Mountain Trail wandelen in Limburg.

Tot volgende maand
Henk 












De oudste bewegwijzerde route van Nederland

27  mei 2022, Nieuwegein

Alweer mijn vijfde wandeling dit jaar en deze keer de start in Noord-Holland en redelijk dicht bij huis. De route die ik heb gelopen begint in Amsterdam, op een wel bijzonder plek en eindigt in Hilversum. Een wandeling van ruim 30 kilometer vanuit de drukte van Amsterdam naar de stilte Driemond en via de Spiegelplas en Ankeveensche plassen naar Hilversum.

In 1913 bedacht de 2 e voorzitter van de A.N.W.B. (toen nog met puntjes) dat een bewegwijzerde wandelroute een mooie promotie van de A.N.W.B zou zijn. De uiteindelijke route is 150 kilometer lang en loopt van Amsterdam naar Arnhem via de Utrechtse Heuvelrug. De route is officieel geopend in 1914 het jaar waarin de 1 e W.O. begon. Hij start aan de Linnaeusstraat waar nu station Muiderpoort is. De start wordt gemarkeerd door een onleesbaar bord waarop uitleg wordt gegeven van de wandeling.  

Op hetzelfde pleintje waar dit bord staat staat nog een ander bord uit de 2 e W.O. Hierop staat te lezen  dat vanaf dit station elfduizend joden zijn weggevoerd naar het doorgangskamp Westerbork en vervolgens naar Duitsland.

Als ik dit lees en ik kijk het kleine pleintje rond krijg ik een beeld van de mensen die hier toen hebben gestaan, mannen en vrouwen met hun kinderen niet wetend wat hen te wachten staat. De komende tien kilometer gaat dit beeld niet meer weg uit mijn hoofd wat ik ook doe en waar ik ook aan denk. Telkens komt dat beeld van die wachtende mensen op dat kleine plein terug.

Ik loop vervolgens de Domselaerstraat in en aan het einde hiervan sla ik linksaf en zie één lange rechte weg die ik moet aflopen. Als ik ergens een hekel aan heb tijdens het wandelen zijn het wel die wegen waar geen eind aan schijnt te komen. Toch verveeld het geen moment en in mijn gedachten dwalen af naar hoe het er hier uit heeft gezien in 1914 zonder al die huizen van nu maar met de buitenplaatsen waarvan alleen nog Frankendaal van over is gebleven.

 De wandeling gaat verder langs de Weespertrekvaart, alweer iets uit vervlogen jaren en het laatste stukje langs de Gaasp om in Driemond uit te komen. Ik had 10 kilometer gewandeld en had wel zin in koffie en mijn hoop was dan ook op Driemond gevestigd. Maar helaas de twee mogelijkheden om koffie te drinken waren (nog) gesloten. Dan maar plan B en dat betekent mijn eigen thee maar opgedronken. En net op het moment dat ik in een beschut bushokje zit, alsof ze het wisten, krijg ik een foto van vrouw en dochter die in Lissabon bij 33 graden lekker op een terras zitten aan de koffie, zij wel!

Hierna mijn biezen maar gepakt en de wandeling vervolgd langs de Gijn. Een wel hele mooie wandeling op een iets te smalle dijk met gevaarlijke onoverzichtelijk bochten. Regelmatig word je hier als fietser gewaarschuwd door een geel bordje waar een fietser bovenop een auto ligt.

Nadat ik langs Fort Nigtevecht ben gelopen en aan het eind van de weg rechts afsla zie ik op enige afstand een fietsbrug die aan weerzijden bereikbaar is via een “kronkelpad” a la het Prins Clausplein. Heel bijzonder om een dergelijke constructie midden in de weilanden aan te treffen.

Na in Nederhorst den Berg eindelijk mijn welverdiende koffie te hebben gedronken loop ik even later midden in een plassengebied. Via de Siegelplas loop ik door naar de Ankeveensche plassen. Wat een geweldig mooi gebied is dit en een walhalla voor een “vogelkenner” als ik. Ik heb nog nooit zoveel vogelgeluiden door elkaar gehoord. En wat een mooie natuur! Hier kom ik zeker nog eens terug.

Totaal onverwacht gaat het fietspad waar ik loop over in een weiland. Op het moment dat ik het weiland in loop en het hek achter mij dicht doe komt er rennend en hevig blatend een schaap recht op mij af.

“Wat doe ik” vraag ik mij af! Het blijkt dat zij het niet tegen mij heeft maar tegen haar vriendinnen die aan de andere kant van het water lopen.
Hierna wandel ik rustig door en ook hier veel weide vogels met twee ooievaars op mijn pad die telkens een stukje door schuiven als ze vinden dat ik te dichtbij kom.

Uiteindelijk kom ik in ‘s-Graveland uit en loop vervolgens door het Spanderswoud naar Hilversum. Hier loop ik door een ruim opgezette villawijk naar het centrum van Hilversum en naar het eindpunt, het Museum Hilversum. In het museum is de tentoonstelling “Scherpstellen op het einde” met als ondertitel “over de dood als onafwendbaar perspectief”.
Een bijzonder slot als ik erover nadenk waar deze wandeltocht begon bij station Muiderpoort.

De opmerkzame lezer zal gemerkt hebben dat ik iets heb gesmokkeld. Deze wandeling van 34 kilometer liep voor een deel over Utrechts grondgebied.  
Het was weer een topdag en de voeten hebben wel rust verdiend. Of ik de tip uit 1914 opvolg denk ik niet maar ik wil hem toch graag doorgeven. Het zal vast een oude wijsheid zijn en die zijn zeker niet slecht. De gouden tip voor de voetreiziger uit 1914 is: “Vele voetreizigers zijn gewoon de voeten ‘s-morgens en s-avonds met brandewijn of anderen alcohol te wasschen” (uit Te voet van Amsterdam naar Arnhem 3 e druk).

Volgende maand wandel ik in Friesland, waar precies? Blijf mij volgen en je kunt me ook nog steeds sponsoren. Stichting Hartekind is blij met elke gift.

Ja, ik wil doneren!


Met een hartelijke wandelgroet,
Henk

 



Wandelroute van Beilen naar Ruinen

24 april 2022, Nieuwegein

 

Op het moment dat ik deze nieuwsbrief schrijf is het alweer ruim een week geleden dat ik heb gewandeld van Beilen naar Ruinen. Een goed gemarkeerde route, af en toe even opletten, met veel heide en goede wandelpaden. Voor degene die graag op blote voeten wandelen een echte aanrader.

Deze wandelroute is de eerste etappe van het Drenthepad dat totaal 329 km lang is. De start ligt in het esdorp Beilen gelijk bij het station. Wat ik bij aankomst gelijk zie staan is de DOMO fabriek. Een van de grote werkgevers in Beilen en waar mijn vader in het verre verleden als vrachtwagenchauffeur voor gereden heeft. In mijn herinnering zie ik hem op een foto staan naast zijn vrachtwagen en op de tankwagen het logo DOMO.  

Voordat ik begin met de wandeling nog even een kop koffie bij de plaatselijke barista. Hier neem ik met een van de stamgasten het Nederlandse voetbal door en hebben we het over de promotiekansen van voetbalclub Emmen naar de eredivisie.
 
Ik besluit nu toch maar te vertrekken en na een korte wandeling door Beilen loop ik al snel in het buitengebied met weiland om mij heen en de bosrand in de verte. Ik moet gelijk denken aan de term esdorp. Dit is een dorpsvorm dat ligt aan de rand van zandgrond en is ontstaan in de hoge middeleeuwen. Bij een esdorp ligt buiten de kern een groot stuk land, dit noemde men “de es”. Op dit land hadden verschillende boeren een eigen stukje grond waarop zij aardappelen, rogge gerst of haver verbouwden. Om de es heen waren houtwallen die er voor moesten zorgen dat het wild niet bij de gewassen kon. Achter de houtwallen lag dan het bos waar de boeren hun hout konden hakken. Deze omschrijving klopt hier nog helemaal. Waar het woord “es” vandaan komt weet ik niet. Als iemand dit weet mail me de herkomst dan als je wilt. Hierna gaat de route geleidelijk over in het heidegebied van het Terhorsterzand waar rust en stilte alleen nog wordt verstoord door het “geraas” van de A28.

Nadat ik de A28 ben overgestoken wordt het steeds stiller om me heen. Ik kom ook bijna niemand tegen, behalve vier vriendinnen met natte schoenen. Ze kijken mij met jaloerse blik aan van teen tot top! Ik loop al een hele tijd op mijn blote voeten en houd zo mijn schoenen droog. Zij vertellen me dat een stukje verderop zoveel plassen op het pad liggen dat je er wel doorheen móet lopen. Ze zijn wel geïnteresseerd naar mijn ervaringen over het lopen op blote voeten en vragen dan vooral naar de bekende “problemen”. Ze zijn nog niet helemaal overtuigd van mijn enthousiasme en voordelen van het op blote voeten lopen maar gaan er eens over nadenken.
Deze wandelroute is echt een aanrader voor degenen die op blote voeten willen lopen in de natuur. Met uitzondering van de eerste en laatste kilometers kun je heerlijk op je blote voeten wandelen.

Na een poosje loop ik het Dwingelderveld in, één groot heide gebied. Het Dwingelderveld is het grootste natte heidegebied van West Europa en dat is ook wel duidelijk te zien. 

Na een paar kilometer wandelen kom ik uit bij een van de twee schaapskooien van het Nationaal Park Dwingelderveld “Schaapskudde Achter ’t Zaand”. Hier wordt het Drentse schaap gehouden. Was het vroeger een schaap dat vooral gehouden werd voor het vlees, de wol en de mest nu bewijst het zijn nut door het begrazen en het daardoor  openhouden van het heidegebied.

Hierna loop ik verder over het heidegebied richting Ruinen. De kerktoren zie ik al in de verte maar realiseer me dat het nog wel ongeveer zes kilometer zal zijn voordat ik daar ben. Onderweg kom ik een vogelaar tegen die geboeid vertelt over de broedende kraanvogel een stukje verderop en een vlucht beflijsters die hij vorige week had gezien. Hij vertelt dat het bijzonder is dat hij deze lijsters heeft gezien in zo’n grote groep. Hij ziet de laatste jaren een verandering in de vogelstand. Zijn conclusie is dat dat komt doordat de landbouw is verdwenen. Een aantal jaren geleden was het hier voor een deel nog landbouwgebied. Nu wordt het weer als natuurgebied ontwikkeld. Plots onderbreekt hij zichzelf en wijst mij vol enthousiasme op een aantal van zijn favoriete lijsters. Hij wijst mij op hun opvallende witte borstrand. Het zal zijn geoefende oog zijn want ik zie ze niet zo snel….. en weg zijn ze.  

Ik loop een stukje door en sla dan rechtsaf een breed pad op. 

Dit pad loopt door tot aan de horizon en die moet ik, gelet op de kerktoren in de verte, aflopen.
Na een kilometer of vier loop ik het bewoonde gebied weer in en zie een bord met  “honing rechtstreeks van de imker”. Deze honing wil ik niet missen, honing van het Dwingelderveld! Dat bleek echter nog niet zo eenvoudig want ik had geen contant geld heb  bij me en op mijn telefoon zie ik dat ik “geen bereik” heb.  Dat komt hier vaak voor zei de honingman en hij had ook een oplossing, “loop even een stukje terug tot in de buurt van die  auto die je daar ziet staan”. En inderdaad ik had weer bereik en de koop was gesloten. Met de honing in mijn rugtas ben ik weer verder gelopen naar Ruinen waar ik uiteindelijk op de Brink uitkom, het eindpunt van deze etappe.

Een mooie, afwisselende en vlakke wandelroute en zoals gezegd een aanrader voor degene die graag op blote voeten wandelt. Op twee punten moest ik even zoeken naar de juiste richting maar voor de rest was de route goed aangegeven.


Dit was weer mijn wandelroute voor deze maand. Alvast een cliffhanger voor volgende maand, volgende maand ga ik een van de oudste wandelroutes van Nederland lopen.

Dit jaar loop ik elke maand een lange wandeling in een andere provincie. Aan deze wandelingen heb ik een goed doel gekoppeld namelijk Stichting Hartekind. Wil je me sponsoren? 

Ja, ik doneer aan Stichting Hartekind!


Alvast bedankt voor je donatie!

Tot volgende maand

Henk 



route beilen ruinen
route beilen ruinen
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM (1) - kopie
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM (1) - kopie
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM (10)
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM (10)
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM (11)
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM (11)
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM (2) - kopie
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM (2) - kopie
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM (3) - kopie
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM (3) - kopie
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM (4)
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM (4)
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM (5)
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM (5)
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM (6) - kopie
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM (6) - kopie
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM (7) - kopie
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM (7) - kopie
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM (8) - kopie
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM (8) - kopie
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM (9)
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM (9)
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.51 PM
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.52 PM
WhatsApp Image 2022-04-15 at 8.32.52 PM



Wandelen van Biezenmortel naar Vught

3 april 2022, Nieuwegein

Zoals ik in mijn laatste Nieuwsbrief heb aangekondigd komt het verslag van mijn 3e wandeling wat later. Op de valreep nog in de maand maart en bij het naar buiten kijken om 6.00 uur zie ik sneeuw op de terrastafel buiten, toch niet iets wat je verwacht op 31 maart.

Vandaag ga ik wandelen van Biezenmortel naar Vught een afstand van 23 kilometer volgens de routebeschrijving.

Deze maand heb ik gekozen voor de provincie Noord- Brabant. Na een beetje googelen kom ik via de site van  visitbrabant terecht bij  de wandelroute Ons Kloosterpad.

Noord-Brabant heeft in 2021 het Kloosterjaar gevierd en als aandenken hiervan is deze wandelroute samengesteld. De totale route bestaat uit 15 etappes met een totale lengte van 330 kilometer. Ik heb gekozen voor etappe 14 van Biezenmortel naar Vught een afstand van 23 kilometer, als je de route loopt zoals hij is uitgezet😊

Een van de voorwaarden waar een route voor mij aan moet voldoen is dat hij redelijk bereikbaar moet zijn per openbaar vervoer. De inschatting was dat het eindpunt in Vught vast wel goed bereikbaar zou zijn met openbaar vervoer. Ik had mij dan ook goed verdiept in de bereikbaarheid van Biezenmortel. Vanaf station Den Bosch brengt de buurtbus mij tot aan de voordeur van Landgoed Assisië, het vertrekpunt van vandaag. Dit landgoed bestaat al 110 jaar en in 1904 zijn de Broeders Penitenten hier in “Huize Assisië” gestart met de zorg van mensen met een verstandelijke beperking.  Hun motto is “Ad omne opus bonum paratus”, wat betekent “tot elk goed werk bereid”.

Al snel had ik met hulp van Ans en Gerard (onthoud hun namen want ze gaan een hoofdrol spelen vandaag) het startpunt gevonden. Na nog een stukje over het mooie landgoed te hebben gelopen kom ik in Biezenmortel terecht. Een dorp waar ze erg van de Magnolia houden want bij elk huis staat er bijna een in volle bloei op dit moment. Na een stukje langs de provinciale weg te hebben gelopen word ik het bos in gestuurd, een pad waarvan je denkt “is dit een pad?”. 

En, inderdaad het is een pad en ik loop al snel in het bos waar alleen het geluid van vogels is te horen en ik af en toe over een omgewaaide boom of grote tak moet klimmen. Naaldbomen worden afgewisseld met begrazingsgebieden waar ik herkauwende  koeien zie en eenden die met veel kabaal opvliegen  als ze vinden dat je te dicht langs hen heen wandelt.

Heel in de verte zie ik twee stipjes lopen waarvan een met een herkenbaar hoedje. Na een “wilde” achtervolging ontmoet ik ze bij knooppunt 29. Ze staan te overdenken of ze verder gaan of een break nemen bij Pannenkoekhuis Het Wonderbos. We praten even bij over de route en zij vertellen dat ze bijna de hele route van Ons Kloosterpad al hebben gewandeld. Ze zijn in 2021 gelijk gestart bij de opening en wandelen dan met tussenpozen vier dagen achter elkaar. Na hun pensionering zijn ze gaan wandelen en zijn inmiddels al naar Santiago de Compostella en Rome geweest. Daarnaast hebben ze ook nog langs de Poolse grens gewandeld en wandelen ze natuurlijk heel veel tussendoor, zoals zij dat noemen. 

 Ik besluit na 14 kilometer wandelen te gaan lunchen in Het Wonderbos en kom mijn wandelvrienden daar even later ook tegen. De zelfgemaakt goulash soep en de koffie zijn heerlijk en kan ik je aanbevelen.
Ik realiseer me dat ik nog zo’n negen kilometer voor de boeg heb volgens de planning en besluit dan ook om weer te beginnen. Terug naar knooppunt 29 en de weg vervolgen. Na een tijdje geen geel pijltje meer te hebben gezien, krijg ik het gevoel dat ik verkeerd loop en besluit terug te gaan naar punt 29. 


Ans en Gerard zijn inmiddels ook weer gaan wandelen ik zie ze al aankomen. Ik vertel hen mijn zorg over de route. Gerard heeft zich goed voorbereid en heeft een plattegrond van de route. Hij zegt dat we goed zitten en nog een stukje rechtdoor moeten. Achteraf heb ik hem iets te snel geloofd want ik kom uiteindelijk op de N65 uit. Helaas geen knooppunt nummer te zien, lichte paniek want welke kant moet ik nu op, links, rechts? 

Maar gelukkig mijn twee wandelgenoten komen er al aan. Gerard adviseert om naar links te gaan om daar de route weer op te pakken. Ans vult nog aan dat er een pijl ontbreekt of weg is en Gerard zegt dat we verkeerd zijn gelopen. Ik laat ze maar in hun discussie en ga met nieuwe moed verder en let goed op of ik een aanwijzing zie. En ja hoor na ongeveer een kilometer een geel pijltje naar rechts. Inmiddels loop ik aan de zuidkant van Vught en na raadpleging van Google maps heb ik het idee dat ik op de goede route zit. Na enkele kilometers kom ik bij een verzamelpunt uit met meerdere knooppuntnummers maar niet die ik moet hebben. Ik merk dat ik steeds handiger word met Google maps en loop richting knooppunt 46.

Helaas ben ik die voorbij gelopen en nadat ik rechtsaf sla zie ik …. Ans en Gerard aankomen! Zij leggen mij uit waar ik misgelopen ben en Ans geeft mij het advies het gemiste stuk in Sparrendaal nog wel te gaan lopen, zó mooi!! Ik zie dat ik nog tijd genoeg heb en volg haar advies op. En inderdaad ze heeft gelijk, Sparrendaal is een mooi deel van de route. Ik loop terug tot aan de begraafplaats van de missionarissen van Scheut. De oorsprong van deze missionarissen ligt bij vier Belgische priesters die in 1865 vertrokken naar China om daar een weeshuis op te richten.

Hierna weer richting Vught gelopen en de route weer opgepakt. Echter, hier ging het ook weer mis door het ontbreken van een route aanwijzing. Helaas geen Ans en Gerard maar wel een aardige mevrouw die mij blijkbaar angstig ziet rondkijken. Zij zet mij weer op de juiste route en na een stevige wandeling door Vught kom ik uiteindelijk na 15 kilometer (i.p.v. de geplande 9) aan bij Kloosterhotel Zin, het eindpunt.

Een mooie route om te wandelen, veel afwisseling in natuur en goede wandelpaden met hier en daar een boom of een tak over het pad. Let goed op de markering zodat je niet verkeerd loopt. Tip: neem genoeg proviand mee voor onderweg want Het Wonderbos is het enige restaurant dat je tegenkomt om iets te drinken of te eten. Aandachtspunt is wel “hoe kom ik van het Kloosterhotel Zin bij het station want in de verste verte geen bushalte te zien”. Dat wordt volgens Google maps nog ruim drie kilometer wandelen! Op naar het station in Vught.
Deze route heeft mij wel nieuwsgierig gemaakt naar de andere etappes. Deze zijn voor “tussendoor”, zoals Ans en Gerard zouden zeggen.  



Dit jaar loop ik elke maand een lange wandeling in een andere provincie. Aan deze wandelingen heb ik een goed doel gekoppeld namelijk Stichting Hartekind. Wil je me sponsoren? Dankjewel!

Ja, ik doneer aan Stichting Hartekind!


Tot volgende maand
Henk


WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.54 PM
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.54 PM
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.55 PM
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.55 PM
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.56 PM (1)
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.56 PM (1)
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.56 PM (2)
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.56 PM (2)
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.56 PM
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.56 PM
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.57 PM (1)
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.57 PM (1)
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.57 PM
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.57 PM
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.58 PM (1)
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.58 PM (1)
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.58 PM (2)
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.58 PM (2)
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.58 PM
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.58 PM
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.59 PM
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.59 PM
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.59 PM (1)
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.16.59 PM (1)
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.32.16 PM
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.32.16 PM
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.34.09 PM
WhatsApp Image 2022-04-03 at 6.34.09 PM




Laatste nieuwtjes

14 maart 2022, Nieuwegein

Dit is niet de nieuwsbrief die je gewend bent. Wel heb ik een aantal andere nieuwtjes voor je.

Stichting Hartekind
Donderdag 31 maart ga ik mijn maandelijkse wandeling doen en ook hier kun je me weer voor sponsoren voor Stichting Hartekind. Doneer hier!

Start Fitstap beweegprogramma
Op 20 april start er weer een Fitstap wandelprogramma. Een mooie gelegenheid om samen met anderen wandelervaring op te doen en daarbij een goede wandeltechniek te leren. Hierdoor wordt het wandelen een ontspanning, je kunt langere stukken wandelen en genieten van de omgeving. Het wandelprogramma start op woensdag 22 april en is van 14-15.15 uur. De start locatie is op de parkeerplaats bij Park Oudegein in Nieuwegein.

Kun je niet op die datum en wil je toch graag meedoen neem dan contact met mij op via info@vitaalloop.nl   We kijken dan samen of we een passende oplossing kunnen vinden, dat geldt ook als je niet op woensdag kunt en de voorkeur hebt voor een andere dag of dagdeel. De cursus begint bij minimaal vijf deelnemers.

Cognitieve fitness
Vanaf mei zal ook cognitieve fitness als programma worden aangeboden. Wetenschappelijk is aangetoond dat sporten en bewegen een positieve invloed hebben op de groei en ontwikkeling van je hersenen. Cognitieve stimulatie en beweging hebben  aangetoond dat de structuur van de hersenen verandert en de informatie verwerkingscapaciteit van de hersenen verbetert.  Cognitieve fitness is voor iedereen geschikt maar ouderen kunnen er veel aan hebben in hun dagelijkse functioneren.

Wil je zelf een keer ervaren wat cognitieve fitness inhoud meld je dan aan via info@vitaalloop.nl. Op 14 april geef ik een kennismakingsles in IJsselstein van 19-20.15 uur.   

Wil je meer balans tussen werk en rust?
Een bewegingsprogramma zoals wandelen en hardlopen kan worden ingezet als je een betere balans zoekt tussen je werk en rust (ontspanning en herstel). Het kan ook worden ingezet als aanvulling bij (psychische) problemen en klachten.

Mijn beweegprogramma’s kenmerken zich door begeleiding op maat en gaan uit van jouw persoonlijke wensen en mogelijkheden. In een persoonlijk gesprek stellen we samen jouw beweegprogramma op.

Mijn bewegingsprogramma’s zijn er op gericht dat je je fysiek en mentaal weer fit voelt en fit blijft. Alle programma’s vinden plaats in de natuur waardoor er veel variatie mogelijk is in het programma (heuveltje op en af, afwisseling van ondergrond, oefeningen op/bij een bankje etc). Uit onderzoek blijkt dat in de natuur bewegen en buiten zijn zorgt voor ontspanning en vermindering van stress en je creativiteit en probleemoplossend vermogen wordt gestimuleerd.

Wil je meer informatie over de mogelijkheden neem dan contact op via info@vitaalloop.nl, laat een berichtje achter op de contactpagina of bel me op 06 44040731.





Wandelen van Noordwijk naar Scheveningen
16 februari 2022, Nieuwegein

Op 12 februari heb ik mijn 2e dag gelopen
van mijn wandeltournee door Nederland.

De voorbereiding van deze dag verliep niet
vlekkeloos. Ik kon maar niet tot een keuze
komen welke provincie het moest worden
maar keuze genoeg want nog 11 te gaan.
Op het laatste moment, besluit ik Zuid-
Holland aan te doen. Het moet wel een
stuk zijn van minimaal 21 kilometer.
Omdat ik ook wel van een uitdaging houd
heb ik gekozen voor strand en duinen van
Noordwijk naar Scheveningen. Deze keer
een zelf gemaakte route.

De start is op het strand van Noordwijk bij  Hotel Huis ter Duin. Natuurlijk gaat de wandeling niet in een rechte lijn van Katwijk, Wassenaar naar Scheveningen! Ik ging regelmatig het strand af en wandelde door de duinen verder. Ik bracht  er een extra dimensie aan door langere stukken op mijn blote voeten te lopen. Ik doe dit wel vaker en het is altijd weer een ervaring om dat directe contact te hebben met de grond. Het schijnt ook gezondheidsvoordelen op te leveren. Het stimuleert je bloedsomloop, regelt je bloeddruk, verstevigt je rugspieren en zorgt voor een goede darmwerking. Wist je trouwens dat je voet uit 28 botten en 33 gewrichten bestaat! Een tip, ga niet gelijk lange afstanden op blote voeten lopen maar bouw het geleidelijk op. En ben je bang dat je ergens instapt waar een reukje aan zit, het is mij nog nooit overkomen! Trouwens, overkomt je dit wel dan zijn je voeten sneller schoon dan de profielzolen van je wandelschoenen.


Op het strand veel wandelaars die net als ik genieten van het mooie weer evenals de vele vissers die ik tegenkom. Een van hen vertelt me dat zijn lijnen tot wel 80 meter de zee ingaan. Een nadeel voor hem is dat er regelmatig surfers voorbij komen die de lijn niet zien. Tijdens ons gesprek overkwam hem dat twee keer en dat betekent rennen en de lijnen binnen halen. Op de vraag waar hij op viste was zijn reactie “kabeljauw” en op mijn vraag “vang je wel eens wat”, was zijn antwoord  een duidelijk “Nee!”. 


Zijn lol is aan het strand zijn, de vrijheid, het uitzicht en lekker lullen met mensen zoals ik! Als je op het strand bent en je doet iets afwijkends dan komen de mensen van zelf naar je toe of kijken je aan met een vragende blik. Dat heb ik ook ervaren als ik met mijn blote voeten door het zeewater loop of over een schelpenpad door de duinen.

Door de duinen loop ik over schelpenpaden of door het echte losse duinzand “duin op, duin af”. Bij dit laatste moet ik mij echt inhouden om niet te gaan hardlopen. Dit gebied is niet alleen een uitdaging voor de geoefende wandelaar maar ook voor de trailrunner. Gewoon een keer doen en je zult verrast zijn.



Een wandeling die je zal verrassen met mooie doorkijkjes in de duinen met veel meertjes die vol zitten met watervogels en de konikpaarden die in de duinen lopen enz. 

Als je bij Den Haag Noorderstrand 35 het strand weer op gaat met zuidenwind besef je dat je weer terugkomt in de bewoonde wereld. Je wordt verwelkomd door een zoete vrolijkheid van warme besuikerde wafels en de pier met zijn reuzenrad en de bungeejump toren als horizon. 


De hele route is iets voor de meer ervaren wandelaar, sommige stukken door de duinen zijn zwaar.
 
Je kunt mijn wandelingen ondersteunen door te doneren aan Stichting Hartekind.


Ja, ik doneer aan Stichting Hartekind!


Tot volgende maand! 


Route Noordwijk naar Scheveningen

WhatsApp Image 2022-02-12 at 08.31.04
WhatsApp Image 2022-02-12 at 08.31.04
afbeelding
afbeelding
DSCN1184
DSCN1184
DSCN1187
DSCN1187
DSCN1198
DSCN1198
WhatsApp Image 2022-02-12 at 11.48.13
WhatsApp Image 2022-02-12 at 11.48.13
WhatsApp Image 2022-02-12 at 12.18.29 (1)
WhatsApp Image 2022-02-12 at 12.18.29 (1)
WhatsApp Image 2022-02-12 at 13.35.46 (1)
WhatsApp Image 2022-02-12 at 13.35.46 (1)
WhatsApp Image 2022-02-15 at 21.57.16
WhatsApp Image 2022-02-15 at 21.57.16
WhatsApp Image 2022-02-15 at 21.57.16 (1)
WhatsApp Image 2022-02-15 at 21.57.16 (1)
WhatsApp Image 2022-02-12 at 13.35.46
WhatsApp Image 2022-02-12 at 13.35.46
WhatsApp Image 2022-02-15 at 21.57.17
WhatsApp Image 2022-02-15 at 21.57.17
WhatsApp Image 2022-02-15 at 21.57.17 (2)
WhatsApp Image 2022-02-15 at 21.57.17 (2)
DSCN1196
DSCN1196







Wandelen langs de Kromme Rijn
10 januari 2022, Nieuwegein

Deze nieuwsbrief schrijf ik op het moment dat ik nog ruim 11 maanden werk tot aan mijn carrière switch op 1 januari 2023. Een van de dingen die ik op weg naar die datum ga doen is wandelen.

Ik ga de komende twaalf maanden elke maand een lange afstand wandelen, steeds in een andere provincie. Elke maand ga ik hier iets over schrijven.
De eerste wandeling is het Kromme Rijnpad in de provincie Utrecht een afstand van  29 kilometer.  Deze loopt van Wijk bij Duurstede naar de stad Utrecht.

Mijn eerste wandeling was 7 januari en die dag zat ik tegen achten in de bus op weg naar Wijk (bij Duurstede) vanaf Utrecht CS. Na Odijk ben ik de enige passagier en rijden we verder langs de route die ik straks zal terugwandelen.

In Wijk was het even zoeken naar het startpunt. Ik wist dat de “molen van Wijk” vlak bij het startpunt ligt en deze zag ik al snel boven de huizen uit. Dit is een korenmolen uit 1659. Het leuke hieraan is dat de wandelroute onder de molen door gaat. De route is aangegeven met opvallende blauwe bordjes, ze zijn bijna niet te missen. In de meest gevallen staat het bordje op een houtenpaal met nog minstens zeven andere routes waaronder het klompenpad. Maar let op, het kan ook aan de paal van een verkeersbord hangen en dan kun je het snel over het hoofd zien.  Na een klein stukje door Wijk gewandeld te hebben en toch een bordje te hebben gemist, liep ik al snel langs de Kromme Rijn tussen de weilanden. Wat me opviel is dat je voortdurend het geraas van de auto’s hoort op deze route. Dat zal in het verleden anders zijn geweest. 


Tot 1930 was de Kromme Rijn een belangrijke aanvoerroute en werd er per trekschuit  bijvoorbeeld kersen en graan vervoerd naar de markt in Utrecht. Op de terugweg werd dan het afval uit Utrecht meegenomen. Dit werd als bemesting gebruikt van het Kromme Rijngebied, de tocht duurde zo’n zes uur. Zonder de trekschuit doe ik er wandelend ongeveer vijf uur over.  

Het Kromme Rijnpad doet zijn naam eer
aan want er zijn nauwelijks rechte
stukken. Hierdoor is de kans groot dat je
een routebordje mist. Afgeleid door de
weidse omgeving of diep in gedachten was de Kromme Rijn opeens naast mij verdwenen, kennelijk toch een bordje gemist.

In de verte zag ik wel de kerktoren van Werkhoven en na een korte overweging, verder gaan of teruglopen, ben ik doorgelopen naar Werkhoven. Met het oog gericht op de kerktoren liep ik richting kasteel Beverweerd dat in de route is opgenomen.  

In deze tijd van het jaar is de natuur in rust. Dorre rietkragen waar, behalve een verdwaalde eend verder geen leven in was te bekennen. Langs de route staan ook veel knotwilgen, nu voor een groot deel geknot, maar in het voorjaar een streling voor het oog.

Behalve de wandelaars met een hond die hun dagelijkse rondje lopen, ben ik geen medewandelaars tegengekomen. Samen een stuk wandelen en in gesprek zijn met onbekende is een van de leuke dingen van wandelen. Nu was  ik alleen met mijn gedachten.

Nadat ik langs Odijk en Bunnik ben gewandeld kom ik in landgoed Rijnauwen. Deze loopt over in landgoed Amelisweerd dat al in 1224 wordt genoemd in de geschiedenis boeken. Twee landgoederen met een rijke koninklijke historie waar de Koningslaan (Bunnik) en de Koningsweg  (Utrecht) nog de stille getuigen van zijn.

Na Amelisweerd kom ik langs stadion Galgenwaard de stad Utrecht in en ben dan al snel op het Ledig Erf, het eindpunt.

Een wandelroute die in deze periode zijn charme heeft maar vast nog beter uitkomt door hem in het voorjaar te wandelen.

Dit is mijn eerste wandeling van dit jaar. De volgende staat gepland voor het tweede weekend van februari.

Aan de wandelingen heb ik een goed doel gekoppeld. Doneer jij ook? Dankjewel!

Ja, ik doneer aan Stichting Hartekind!


 Henk 



Route Kromme Rijn

  • WhatsApp Image 2022-01-08 at 12.20.25
  • WhatsApp Image 2022-01-08 at 12.20.25 (1)
  • WhatsApp Image 2022-01-08 at 12.20.24 (1)
  • WhatsApp Image 2022-01-08 at 12.20.24
  • WhatsApp Image 2022-01-08 at 12.20.23
  • WhatsApp Image 2022-01-08 at 12.20.22
  • WhatsApp Image 2022-01-08 at 12.20.22 (1)
  • WhatsApp Image 2022-01-08 at 12.20.21 (2)
  • WhatsApp Image 2022-01-08 at 12.20.21
  • WhatsApp Image 2022-01-08 at 12.20.19 (3)
  • WhatsApp Image 2022-01-08 at 12.20.19 (1)
  • WhatsApp Image 2022-01-08 at 12.20.19
  • WhatsApp Image 2022-01-08 at 12.20.16 (1)
  • WhatsApp Image 2022-01-08 at 12.20.16
  • WhatsApp Image 2022-01-08 at 12.20.15 (1)